Year: 1972
Publisher: Bibliofiele privé-uitgave, Antwerpen
Edition: 1st
Language: EN - NL tweetalige poëziebundel
Pages: 72 (np)
Condition: VG
Binding: SC
- My Mentor in the Art of the Fine Book.
As a young guy in the 1970s, I walked into the 'Nieuwe Gaanderij' in Antwerp. I had no idea back then that this covered shopping arcade would shape the entire course of my life. There, at number 62, was the Librairie des Arts, the art bookstore owned by Remy De Muynck—better known by his artist name, Saint-Rémy. It was no ordinary shop; it was a universe unto itself, steeped in the scent of heavy ink, handmade paper, and freshly pressed linocuts and woodcuts. In the back, tucked away between stacks of books, the master himself could often be found working on his graphic art and refined calligraphy.
Remy became my mentor, my spiritual father when it came to literature and the book trade. He took me under his wing and initiated me into what would later be affectionately called his "cabinet of irreplaceable dreams." Under the imprints Librairie des Arts and Kunsten & Letteren, I watched him work with uncompromising aesthetic precision on editions by young poets like Leonard Nolens, or French-speaking Antwerp authors such as Marie Gevers and Guy Vaes. Because of him, I became incurably infected with the book virus.
In the 1970s—the exact year escapes me—he gave me a gift that would crown our bond. He handed me one of his most intimate passion projects: his translation of Dylan Thomas's Sixteen Poems.
This was no regular printed version from the trade edition he had published in 1977 with Soethoudt and Nijgh & Van Ditmar. No, I was given the absolute primal version. Every single page was written out in his own fabulous calligraphy, and it featured a unique monotype artwork that he had created by hand. On the very last page, where a cold, printed colophon would normally be, he had left the handwritten words: "Negende van tien holografen" (Ninth of ten holographs). Of the mere ten handmade copies that exist worldwide, he entrusted the ninth to me. It felt like a symbolic passing of the torch and his ultimate blessing for my future in the trade.
Inspired by his lessons, I started my first small business not long after. With the healthy naivety of youth, I named it Het Schoone Boek (The Fine Book)—a direct homage to the philosophy Remy had instilled in me. It turned out to be the starting gun for a fruitful and rich life in the book industry. In 1997, I could call myself an internet pioneer when I launched the webshop boekdag.be, a digital translation of an ancient craft that Remy undoubtedly would have looked upon with fascination.
Now that I am retired, I have settled in the Ardennes book village of Redu. Here, surrounded by peace and nature, I still run a small book and art shop. And somewhere, in a beautiful spot in my home, lies that ninth holograph of Dylan Thomas. When I open it and read his translation of "And death shall have no dominion", I am, for a brief moment, that young guy in the Nieuwe Gaanderij once again, smelling the ink of the man who gave me my love for the fine book.
- Mijn geestelijke vader in het schone boek. Als jonge gast stapte ik in de jaren zeventig de Nieuwe Gaanderij in Antwerpen binnen. Ik wist toen nog niet dat die overdekte passage mijn hele leven zou gaan bepalen. Daar, op nummer 62, bevond zich de Librairie des Arts, de kunstboekhandel van Remy De Muynck – beter bekend onder zijn kunstenaarsnaam Saint-Rémy. Het was geen gewone winkel; het was een universum op zich, doordrongen van de geur van zware inkt, handgeschept papier en versgedrukte lino- en houtsneden. Achterin, tussen de stapels boeken, zat de meester zelf vaak te werken aan zijn grafiek en verfijnde kalligrafie.
Remy werd mijn geestelijke vader wat betreft de literatuur en het boekenvak. Hij nam me onder zijn vleugels en wijdde me in in het 'kabinet der onvervangbare dromen', zoals zijn uitgeverij en antiquariaat later weleens liefdevol zijn genoemd. Onder de imprints Librairie des Arts en Kunsten & Letteren zag ik hoe hij met een compromisloze esthetiek werkte aan uitgaven van jonge dichters zoals Leonard Nolens, of Franstalige Antwerpse auteurs zoals Marie Gevers en Guy Vaes. Door hem raakte ik ongeneeslijk besmet met het boekenvirus.
Half jaren zeventig – ik weet het exacte jaartal niet meer – gaf hij me een geschenk dat de kroon op onze band zou worden. Hij overhandigde me een van zijn meest intieme passieprojecten: zijn vertaling van de Zestien gedichten van Dylan Thomas. Het was geen reguliere drukversie uit de handelseditie die hij in 1977 met Soethoudt en Nijgh & Van Ditmar had uitgebracht. Nee, ik kreeg de absolute oerversie in handen. Volledig met zijn eigen hand uitgeschreven in een fabelachtige kalligrafie, pagina na pagina, en voorzien van een uniek monotype kunstwerk dat hij eigenhandig had gecreëerd. Op de allerlaatste bladzijde, waar normaal een kil, gedrukt colofon staat, had hij de handgeschreven woorden achtergelaten: "Negende van tien holografen". Van de slechts tien handgemaakte exemplaren die er wereldwijd bestaan, vertrouwde hij de negende aan mij toe. Het voelde als een symbolische overdracht en zijn ultieme meesterzeging voor mijn toekomst in het vak.
Geïnspireerd door zijn lessen begon ik niet veel later mijn eerste eigen bedrijfje. Met de gezonde naïviteit van de jeugd noemde ik het Het Schoone Boek – een directe hommage aan de filosofie die Remy me had ingeprent. Het bleek het startschot van een vruchtbaar en rijk leven in het boekenvak. In 1997 mocht ik mezelf een internetpionier noemen toen ik de webwinkel boekdag.be lanceerde, een digitale vertaling van een ooud ambacht waar Remy ongetwijfeld gefascineerd naar zou hebben gekeken.
Nu ik met pensioen ben, ben ik geland in het Ardense boekendorp Redu. Hier, omringd door de rust en de Ardense natuur, run ik nog altijd een kleine boek- en kunsthandel. En ergens op een mooie plek in mijn huis ligt die negende holograaf van Dylan Thomas. Als ik het opensla en de vertaling van "And death shall have no dominion" zie, ben ik weer heel even die jonge gast in de Nieuwe Gaanderij, en ruik ik de inkt van de man die mij de liefde voor het schone boek schonk.
