Year: 1925
Publisher: Éditions de la Nouvelle Revue Française (Gallimard), Paris
Edition: 1st
Language: FR
Pages: 254
Condition: VG
Binding: SC
- Le Tarramagnou est un roman social et historique puissant qui retrace la révolte des vignerons du Midi en 1907, une insurrection populaire qui a profondément marqué le Sud de la France. Le titre du livre fait référence au surnom de Hilarion Cadour, un paysan exceptionnellement intelligent, travailleur et éloquent, dont le sobriquet signifie littéralement « le petit homme de la terre » en dialecte occitan. L'histoire dépeint la dure réalité du monde rural au début du XXe siècle, où les viticulteurs du Languedoc se retrouvent ruinés par la surproduction et la fraude sur les vins, vivant dans la misère et l'angoisse constante des créanciers. Face à l'inaction du gouvernement, la colère gronde et Cadour devient l'une des voix de ce peuple en détresse, alors que le récit mêle habilement fiction et faits réels à travers les gigantesques manifestations de l'époque. Lucien Fabre apporte également une dimension politique controversée à son œuvre en introduisant le personnage de « Parril » – directement inspiré du véritable maire socialiste de Narbonne, Ernest Ferroul – qu'il dépeint comme un démagogue dangereux poussant la foule à l'affrontement. Le récit culmine finalement avec la répression sanglante de la révolte par l'armée envoyée par le gouvernement, brisant le mouvement dans la violence tout en marquant à jamais la naissance d'une conscience politique et solidaire chez ces travailleurs de la terre.
Avec une carte manuscrite de Lucien Fabre, datée du 20-4-25.
Exemplaire Service de Presse.
- Tarramagnou is een krachtige sociale en historische roman die de opstand van de wijnboeren in Zuid-Frankrijk in 1907 beschrijft, een volksopstand die de regio diepgaand heeft getekend. De titel van het boek verwijst naar de bijnaam van Hilarion Cadour, een uitzonderlijk intelligente, hardwerkende en welbespraakte boer, wiens bijnaam letterlijk 'de kleine man van het land' betekent in het Occitaanse dialect. Het verhaal schetst de harde realiteit van het plattelandsleven aan het begin van de 20e eeuw, waar wijnboeren in de Languedoc geruïneerd worden door overproductie en wijnfraude, en in armoede leven en voortdurend bang zijn voor schuldeisers. Geconfronteerd met de passiviteit van de overheid, broeit de woede en wordt Cadour een van de stemmen van deze mensen in nood, terwijl het verhaal op meesterlijke wijze fictie en historische gebeurtenissen vermengt door middel van de massale demonstraties van die tijd. Lucien Fabre voegt ook een controversiële politieke dimensie toe aan zijn werk door het personage "Parril" te introduceren – rechtstreeks geïnspireerd op de echte socialistische burgemeester van Narbonne, Ernest Ferroul – die hij portretteert als een gevaarlijke demagoog die de menigte tot confrontatie aanzet. Het verhaal culmineert uiteindelijk in de bloedige onderdrukking van de opstand door het leger dat door de regering is gestuurd, waardoor de beweging met geweld wordt neergeslagen, maar tegelijkertijd voorgoed de geboorte van een politiek en op solidariteit gebaseerd bewustzijn onder deze landarbeiders wordt ingeluid.
Met een handgeschreven kaartje van Lucien Fabre, gedateerd 20-4-25.
